ကၨၨၨၨ-ဇာတ်

ကၨၨၨၨ-ဇာတ်

ရှေးရှေးအခါက ကာသိတိုင်း၊ သေနကၨၨၨမြို့တော်၌ ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူ၏။ ထိုဘုရင်ကား အလွန်မင်းဆိုးမင်းညစ်တစ်ပါး ဖြစ်လေသည်။ သူကား မိမိ၏ မင်းစည်းစိမ်ကို အလွန်အကျိုးအပင်ပန်းခံ၍ ရခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်ကာ မတရားသဖြင့် အုပ်ချုပ်စိုးစံလေသည်။ ပြည်သူပြည်သားတို့မှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မင်း၏ မတရားမှုများကြောင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲကြရရှာသည်။ အခွန်အခများမှာလည်း မတန်တဆ တိုးမြှင့်ခံရသည်ဖြစ်ရာ၊ ဆင်းရဲသားတို့၏ နေအိမ်များမှာ အိမ်ထောင်ပရိဘောဂများပင် မရှိတော့ချေ။

ထိုမင်း၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်ပင် ဘုရားအလောင်းတော်သည် ကၨၨၨၨမည်သော အလွန်ကြင်နာတတ်သော ကြက်တူရွေးအဖြစ် ဖွားမြင်တော်မူလေ. ထိုကြက်တူရွေးသည် အလွန်ဉာဏ်ပညာထက်မြက်ပြီး၊ အလွန်သတ္တိရှိ၏. သူကား မိမိ၏ မိသားစုကို အလွန်ဂရုစိုက်ပြီး၊ အလွန်ချစ်ခင် ကြင်နာတတ်၏.

တစ်နေ့သောအခါတွင်၊ သေနကၨၨၨမင်း၏ ရဲမက်များသည် တောအုပ်သို့ လာကြလေ. သူတို့ကား အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူများ ဖြစ်ရာ၊ ကြက်တူရွေးအုပ်ကို တွေ့မြင်သည်နှင့် အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီးကြလေ. ကြက်တူရွေးအုပ်သည် အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက်၊ မည်သို့ ပြုရမည်ကို မသိချေ.

ထိုအခါ ဘုရားအလောင်းတော်ဖြစ်သော ကြက်တူရွေးက မိမိ၏ မိသားစုကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အလွန်ရဲရင့်စွာဖြင့် ရဲမက်များရှေ့သို့ ထွက်လာလေ. သူကား ရဲမက်များအား ဤသို့ပြောလေ. “အမောင်တို့၊ ငါ့ကို ဖမ်းဆီးကြလော့. ငါ့ကို သတ်ဖြတ်၍ ငါ့၏ အသားကို စားသောက်ကြလော့. သို့မှသာ ငါ့၏ မိသားစုကို မင်းကြီး၏ ရဲမက်များ၏ လက်မှ လွတ်စေမည်” ဟု ပြောလေ.

ရဲမက်များသည် ကြက်တူရွေး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်တော်မူကြလေ. သူတို့ကား ဤကဲ့သို့သော သတ္တိနှင့် အနစ်နာခံသော ကြက်တူရွေးကို မည်သည့်အခါမျှ မတွေ့ဖူးချေ. သူတို့ကား ကြက်တူရွေး၏ စကားကို အတည်ပြုရန်အတွက် မင်းကြီးထံ သွားကြလေ.

မင်းကြီးသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားရသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်တော်မူလေ. သူကား ထိုကြက်တူရွေး၏ သတ္တိနှင့် အနစ်နာခံသော စိတ်ထားကို ချီးကျူးလေ. သူသည် မိမိ၏ မတရားမှုကို နားလည်သဘောပေါက်လာလေ.

ထိုအခါ မင်းကြီးသည် ဘုရားအလောင်းတော်အား အလွန်တောင်းပန်လေ. “အို ကၨၨၨၨကြက်တူရွေး၊ ငါသည် သင်၏ အမှန်တရားကို ယခုမှ နားလည်သဘောပေါက်လာပြီ. ငါသည် မင်းဆိုးမင်းညစ်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ဝန်ခံပါ၏. သင်၏ သတ္တိနှင့် အနစ်နာခံသော စိတ်ထားကို အလွန်လေးစားပါ၏. ယခုမှစ၍ ငါသည် မင်းကျင့်တရားနှင့်အညီ အုပ်ချုပ်မည်ဟု ကတိပြုပါ၏” ဟု မင်းကြီးက ပြောလေ.

ဘုရားအလောင်းတော်သည် မင်းကြီး၏ စကားကို ကြားရသောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်တော်မူလေ. ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မင်းကျင့်တရားနှင့်အညီ အုပ်ချုပ်စိုးစံတော်မူလေ. ပြည်သူပြည်သားတို့လည်း မတရားမှုများမှ ကင်းလွတ်၍ ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ကြရလေ.